Skip to content

Ludzie stojący za Kuoksa Husky Park

StayLapland Nulkki Husky Adventure, husky safari, husky ride, huskies, rovaniemi, lapland, finland. Kuoksa husky park.

W styczniu 2020 roku spotkaliśmy się podczas całonocnej wyprawy psim zaprzęgiem w Finlandii. Jedno z nas było gościem, drugie przewodnikiem. Ale od dnia, w którym się poznaliśmy, wspólna praca przychodziła nam naturalnie – i zaczęliśmy ją wokół psów. 

Przez kolejne pięć miesięcy spędziliśmy razem niecałe trzy tygodnie, ale nie trzeba było więcej, byśmy zaczęli planować wspólne życie w miejscu, gdzie moglibyśmy się poznać i być blisko psów.

Powożenie psim zaprzęgiem to wymagający styl życia przez cały rok, a codzienny kontakt z psami i opieka nad nimi to fundament naszego życia. Każdego dnia uczymy się czegoś nowego od naszych psów lub o nich i – choć przyszły na świat jako znacznie bardziej dojrzałe istoty niż my – robimy, co w naszej mocy, by pomóc im czuć się pewnie w tym, co kochają, dostosować naszą pracę do ich potrzeb i zdobyć ich zaufanie. Gdy nam, ludziom, się to udaje, lojalność, którą psy odwzajemniają, jest niezrównana.

Sposobów wychowywania, szkolenia i karmienia psów zaprzęgowych jest tyle, ile hodowli. Ale co do jednego zgadzają się wszyscy, którzy pracują z psami: magia, która powstaje, gdy połączysz entuzjazm i oddanie, z jakim te psy biegną, z arktyczną przyrodą i ruchem sań do przodu. 

Dobrze wyszkolony i zadbany zaprzęg psów to prawdziwa radość w podróży, a organizując wyprawy psimi zaprzęgami, dążymy do tego, by dzielić się tym doświadczeniem z naszymi gośćmi. 

Nasza hodowla – Tails Ahead Sleddogs – znajduje się w Taivalkoski i wspólnie ze StayLapland organizujemy wyprawy psimi zaprzęgami w Kuoksa Husky Park od listopada do kwietnia.

Historia Benta

Gdy miałem 12 lat, wyruszyłem na swoją pierwszą pięciodniową wyprawę psim zaprzęgiem. W wieku 15 lat szkoła uprzejmie poprosiła, bym szerzył radość gdzie indziej, a moi wyrozumiali rodzice pozwolili mi spędzić kilka miesięcy w hodowli, w której spędzaliśmy wakacje. 

Przez kolejne dziesięć lat próbowałem każdej innej drogi, jaką udało mi się znaleźć, ale gdy skończyły się drogi – i wymówki – jedyne, czego naprawdę chciałem, to wyrwać się i zacząć robić coś, co sprawia mi radość. W listopadzie 2011 roku wróciłem do Finlandii na pięć miesięcy, które miały być przerwą między pracami. Okazało się, że psy zaprzęgowe oraz związane z nimi praca i życie dały mi wiele z tego, czego do tej pory mi brakowało. 

Entuzjazm, oddanie i duch psów to niewyczerpane źródło radości i motywacji. A one są na tyle odporne i wyrozumiałe, że dają nam, ludziom, czas, by dzień po dniu stawać się lepszymi w pracy z nimi i w ich rozumieniu.

Lubię wyzwania i odpowiedzialność związane z organizowaniem i szkoleniem sfory psów zaprzęgowych. Podczas prowadzenia wycieczek najbardziej satysfakcjonujące jest, gdy razem z Delią i naszymi psami mogę pokazać ludziom, że psy zaprzęgowe to naprawdę niezwykłe zwierzęta, które – przy odpowiednim prowadzeniu i opiece – mogą rozkwitać, robiąc to, co potrafią najlepiej, a jednocześnie dają nam często brakującą więź między człowiekiem a naturą.

Nasi zaufani przewodnicy i futrzani partnerzy pokażą Ci, gdzie czeka prawdziwa magia Laponii – musisz tylko zobaczyć to na własne oczy.


Historia Delii

Zawsze kochałam zwierzęta, a szczególnie psy. Zanim zamieszkałam na północy, nigdy nie miałam możliwości posiadania własnego psa, więc jako dziecko i nastolatka opiekowałam się dwoma psami z sąsiedztwa. Wyprowadzałam je na spacery i zajmowałam się nimi, gdy ich właściciele wyjeżdżali na wakacje. Przez piętnaście lat (na początku w towarzystwie taty) w soboty wyprowadzałam psy z pobliskiego schroniska. Dzięki temu wiele się nauczyłam o różnych psach, o bardzo różnych historiach.

W wieku 19 lat zostałam technikiem weterynarii, po czym przez kilka lat pracowałam w różnych klinikach, a następnie w Uniwersyteckim Szpitalu dla Zwierząt w Zurychu. Obecnie poszerzam wiedzę dzięki książkom i seminariom weterynaryjnym poświęconym psom zaprzęgowym.

Wkrótce po tym, jak poznaliśmy się z Bentem w 2020 roku, postanowiliśmy pracować jako handlerzy w hodowli psów do wyścigów długodystansowych w południowej Norwegii – była to moja pierwsza praca z psami zaprzęgowymi. Ich ekscytacja i entuzjazm do biegania albo samo obserwowanie, jak współdziałają ze sobą jako sfora, szybko sprawiły, że praca z nimi stała się moją pasją. Biorąc pod uwagę ważne miejsce, jakie psy zawsze zajmowały w moim życiu, w połączeniu z moim doświadczeniem w medycynie weterynaryjnej i piętnastoletnim doświadczeniem Benta w pracy z psami zaprzęgowymi, jesteśmy bardzo zmotywowani, by dzielić się naszą pasją i zapewniać naszym psom opiekę najwyższej jakości. Chcemy dawać dobry przykład i przekazywać uczciwe, rzetelne informacje o świecie psich zaprzęgów.

Więcej naszych historii