De mensen achter Kuoksa Husky Park

In januari 2020 ontmoetten we elkaar tijdens een meerdaagse hondensleetocht in Finland. De een was gast, de ander gids. Maar vanaf de dag dat we elkaar ontmoetten, ging samenwerken ons natuurlijk af, en dat deden we rond honden. 

In de vijf maanden daarna brachten we minder dan drie weken samen door, maar meer was er niet nodig om ons leven te gaan plannen op een plek waar we elkaar konden leren kennen en bij honden konden zijn.

Hondensleeën is een toegewijde levensstijl, het hele jaar door, en de dagelijkse omgang met en zorg voor de honden is de hoeksteen van ons leven. Elke dag leren we iets nieuws van of over onze honden en – hoewel zij als veel completere individuen ter wereld zijn gekomen dan wij – doen we ons best om hen zelfvertrouwen te geven in wat ze graag doen, ons werk aan te passen aan hun behoeften en hun vertrouwen te verdienen. Wanneer wij als mensen daarin slagen, is de loyaliteit die de honden teruggeven ongeëvenaard.

Er zijn evenveel manieren om sledehonden groot te brengen, te trainen en te voeren als er kennels zijn. Maar over één ding is iedereen die met honden rijdt het eens: de magie die ontstaat wanneer je het enthousiasme en de toewijding waarmee deze honden rennen combineert met de Arctische natuur en de voorwaartse beweging van de slee. 

Een goed getraind, goed verzorgd team sledehonden is een absolute vreugde om mee te reizen, en bij het organiseren van hondensleetochten streven we ernaar die ervaring met onze gasten te delen. 

Onze kennel – Tails Ahead Sleddogs – bevindt zich in Taivalkoski en samen met StayLapland organiseren we van november tot april de hondensleetochten in Kuoksa Husky Park.

Het verhaal van Bent

Toen ik 12 was, ging ik op mijn eerste vijfdaagse hondensleetocht. Op mijn 15e verzocht de school me vriendelijk mijn vrolijkheid elders te verspreiden en, begripvol als ze zijn, lieten mijn ouders me enkele maanden verblijven in de kennel waar we onze vakanties doorbrachten. 

De tien jaar daarna probeerde ik elke andere weg die ik kon vinden, maar toen de wegen – en de excuses – op waren, wilde ik eigenlijk alleen maar weg om iets te gaan doen waar ik van hield. In november 2011 keerde ik terug naar Finland voor wat vijf maanden tussen twee banen had moeten zijn. Wat ik ontdekte, was dat sledehonden, en het werk en leven dat daarbij hoort, me veel gaven van wat ik tot dan toe had gemist. 

Het enthousiasme, de toewijding en de geest van de honden zijn een onuitputtelijke bron van vreugde en motivatie. En ze zijn veerkrachtig en vergevingsgezind genoeg om ons mensen de tijd te geven om dag na dag beter te worden in het werken met en begrijpen van hen.

Ik geniet van de uitdagingen en de verantwoordelijkheid van het organiseren en trainen van een roedel sledehonden. Bij het begeleiden van tours is het meest lonende moment wanneer ik, samen met Delia en onze honden, mensen kan laten zien dat sledehonden werkelijk fantastische dieren zijn die – met de juiste begeleiding en zorg – kunnen uitblinken in wat ze het beste doen, terwijl ze ons de verbinding tussen mens en natuur geven die zo vaak ontbreekt.

Onze vertrouwde gidsen en harige partners laten je zien waar de echte magie van Lapland wacht – je hoeft het alleen zelf te komen zien.

Het verhaal van Delia

Ik heb altijd van dieren gehouden, met een bijzondere interesse in honden. Voordat ik in het noorden kwam wonen, had ik nooit de kans om een eigen hond te hebben, dus als kind en tiener zorgde ik voor twee honden uit mijn buurt. Ik liet ze uit en paste op ze als hun baasjes op vakantie gingen. Vijftien jaar lang (aanvankelijk samen met mijn vader) liet ik op zaterdag honden uit een nabijgelegen asiel uit. Daar leerde ik veel over allerlei soorten honden met heel verschillende achtergronden.

Op mijn 19e werd ik dierenartsassistente, waarna ik enkele jaren in verschillende klinieken werkte voordat ik aan de slag ging bij het Universitair Dierenziekenhuis in Zürich. Tegenwoordig houd ik mijn kennis op peil met boeken en veterinaire seminars specifiek over sledehonden.

Kort nadat Bent en ik elkaar in 2020 ontmoetten, besloten we als handlers te gaan werken bij een langeafstandsracekennel in Zuid-Noorwegen – mijn eerste ervaring met sledehonden. Hun opwinding en enthousiasme om te rennen, of alleen al het kijken naar hoe ze als roedel met elkaar omgaan, maakten me al snel gepassioneerd om met hen te werken. Gezien de belangrijke plaats die honden altijd in mijn leven hebben gehad, in combinatie met mijn ervaring in de diergeneeskunde en Bents vijftien jaar ervaring met sledehonden, zijn we zeer gemotiveerd om onze passie te delen en onze honden de beste zorg te bieden. We willen het goede voorbeeld geven en eerlijke, duidelijke informatie geven over de wereld van het hondensleeën.

Meer van onze verhalen